justbesilly.punt.nl
De komst van Loesje.
De komst van Loesje...,,april 2004
 
Ik kijk in de agenda van toen en zie dat Sylvia in die tijd haar gewone aktiviteiten deed: naar school gaan, paardrijden, trainen, wedstrijden spelen, bij een vriendin van paardrijkamp logeren, shoppen, schoolfeest, naar de bioscoop, naar tropicana. De gewone dingen die meiden van 14  doen.....
Naast die aktiviteiten veranderde Sylvia uiterlijk. Er kwamen andere kleren, schoenen, sieraden, make-up en luchtjes. Trouwens Sylvia kon zowiezo al geen schoenenwinkel, kledingwinkel, tasjeswinkels of sieradenwinkel voorbijgaan zonder naar binnen te gaan....en wat ze helemaal niet kon was weer naar buiten gaan zonder iets gekocht te hebben. Sylvia had echt een gat in haar hand.....
 
Wanneer ik daaraan terug denk, tover ik een glimlach op mijn gezicht. Ik denk terug aan een tijd dat Sylvia een jaar of 8 was. Ik vertel het gewoon even. Even terug in de tijd:
Sylvia zat op de lagere school en moest voor mij een boodschapje doen. Ik greep mis in de kast en Syl kon dat wel even voor mij halen. Zo stuurde ik Sylvia met een tientje naar het winkelcentrum om iets als een brood ofzo te halen. Wat weet ik niet meer precies, doet er ook niet toe. Goed het duurde wel even voor Syl terug kwam, maar daar was ze dan....en helemaal trots, helemaal blij!!  Ze had haar boodschap prima gedaan......maar dat was het niet alleen. Ze had meer! !
Op de terugweg  was ze langs de bakker gekomen en  lagen daar verschrikkelijk mooie bonbons. Tsjaaaa, en die had ze toch niet kunnen laten liggen.....dus had onze Syl  4 overheerlijke , maar ook 4 verschrikkelijk dure bonbons gekocht....dat hadden wij vieren toch wel verdiend, vond zij vol overtuiging. En trots dat ze was, apetrots!!
 
Dergelijke voorvallen typeerde Sylvia. Sylvia zag altijd wel iets wat ze mooi, leuk, prachtig of onmisbaar vond. Niet alleen voor haar zelf, hoor. Nee, dat zeker niet. Ze dacht daarbij  ook aan anderen. Tsja,  en dat dat geld kostte....daar zat onze Syl niet mee....het was toendertijd voor ons wel eens  lastig om Sylvia daar in op te voeden....Nu tovert het bij mij een glimlach op mijn mond en koester ik dergelijke momenten enorm......
 
Naast dat Sylvia zich uiterlijk ontwikkelde, groeide er bij Sylvia een verlangen naar een eigen huisdier. Ze begon daar vaak over. Ze wilde een eigen poesje, helemaal van haarzelf.....om mee te knuffelen. Het waren lastige beslissingen, omdat je dieren niet zo maar aanschaft. We hadden al enkele huisdieren. Maar het gevoel haar dit te ontnemen was niet prettig en ik ben een enorm dierenvriend en begreep haar gevoel goed. Na goed overwegen besloten we Sylvia een eigen poes te geven. Ze zou daar veel emoties in kwijt kunnen, want praten over ziekte wilde Sylvia beslist niet.

 
Mijn vriendin Lenie wilde Sylvia graag dat poesje geven. Ik weet niet meer precies hoe we Loesje ontdekt hebben, maar ik weet nog wel dat Lenie en ik samen naar Zoetermeer zijn gegaan om een poesje te gaan bekijken. Dat was Loesje: we waren samen gelijk verkocht aan het diertje en hebben haar gelijk diezelfde avond meegenomen. Sylvia wist nog helemaal van niets. Sylvia was gewoon naar de training en was nog niet terug. Wij zaten met zijn drietjes op de bank. Ruud, Lenie en ik. Ons helemaal te verkneutelen op de reaktie van Sylvia.....
We hoorden de deursleutel...ennnn we deden of er helemaal niets aan de hand was. Gewoon doorkletsen, gewoon koffie zetten....een gewone avond als anders, tenminste we deden alsof. Alleen van binnen, daar was de spanning wanneer Sylvia Loesje zou ontdekken. En ja hoor opeens zag ze Loesje! Haar reaktie was luidruchtig, uitbundig,  vol enthousiasme, blij, vol verrukking! En zo werd Loesje  "Loesje" genoemd, want natuurlijk is die naam door Sylvia zelf bedacht.....
 
Op dergelijke momenten was ik altijd extra trots, beretrots op Sylvia. Haar pure genieten, haar kracht om uit het leven te halen wat er inzat, haar dankbaarheid voor de dingen die ze wel had.....dat was ongelooflijk.  Maar aan de andere kant deed het pijn, ongelooflijk veel pijn....want gelijktijdig was daar ook dat keiharde besef dat Sylvia geen gewoon leven gegund was.......

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl