justbesilly.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Algemeen.
 
 
Hoe vaak komt het voor ?

Hersentumoren zijn na leukemie de meest voorkomende vorm van kanker bij kinderen. In Nederland wordt er per jaar ongeveer bij 100 kinderen een hersentumor vastgesteld.

 

Wat voor soorten hersentumoren komen bij kinderen voor ?
Er zijn zeer veel soorten hersentumoren bij kinderen. Er zijn grote verschillen wat betreft de behandeling en de prognose van deze tumoren. Alhoewel de groep kinderen met een hersentumor dus relatief groot is, bestaat deze in feite dus uit een verzameling van zeer verschillende ziekten. De meeste hersentumoren die bij kinderen worden gezien komen slechts zelden voor bij volwassenen. Het meest voorkomende type is het pilocytaire astrocytoom. Ongeveer 30 % van de patiënten heeft deze relatief goedaardige tumor. De kwaadaardige astrocytomen (o.a. ponsglioom) komen voor in 20 %, het medulloblastoom in 15 %, het ependymoom in 10 %, het craniopharyngioom in 10 % en kiemceltumoren in 5 % van de gevallen. Verder komen er nog een aantal typen veel zeldzamere tumoren voor.
  
Wat voor klachten geeft een hersentumor ?
Dikwijls ontstaan klachten ten gevolge van een verhoogde druk in de schedel. Dit kan verschillende oorzaken hebben:
De schedel vormt een afgesloten ruimte. Doordat de tumor ruimte inneemt blijft er voor de hersenen weinig ruimte over. Dit neemt soms nog toe door vochtvorming rond de tumor.
Als de tumor de afvloed van hersenvocht belemmert kan een waterhoofd ontstaan(hydrocephalus). Dit treedt met name op bij tumoren in de kleine hersenen.
De verhoogde druk geeft vooral klachten van hoofdpijn, misselijkheid en braken en een verminderd gezichtsvermogen. Uiteindelijk kan ook sufheid ontstaan
Er kunnen ook andere klachten ontstaan doordat het deel van de hersenen waarin de tumor zich bevindt niet meer normaal functioneert. Zo kan een tumor van de oogzenuw leiden tot een verminderd gezichtsvermogen en een tumor van de hersenstam tot slikstoornissen. Soms kan een hersentumor leiden tot het ontstaan van epileptische aanvallen.
 
 
Hoe stellen we de diagnose?
Bij verdenking op een hersentumor zal een CT scan of een MRI verricht worden. Indien op basis van een CT scan de diagnose is gesteld, wordt er altijd ook nog een MRI gemaakt, aangezien met dit onderzoek de hersenen beter in beeld kunnen worden gebracht. Als er verdenking bestaat op een tumor die zich binnen het centrale zenuwstelsel kan uitzaaien wordt ook een MRI van het wervelkanaal gemaakt. Om dezelfde reden wordt soms hersenvocht afgenomen via een ruggenprik. Het komt overigens vrijwel nooit voor dat hersentumoren uitzaaien naar andere organen. Onderzoek van andere organen is dan ook niet nodig in de meeste gevallen
In bepaalde situaties kan op basis van de MRI worden vastgesteld om wat voor tumor het gaat. Dit is bijvoorbeeld het geval bij bepaalde tumoren van de hersenstam (ponsglioom). Als er sprake is van bepaalde typen kiemceltumoren is het mogelijk om bepaalde stoffen, zogenaamde markers, aan te tonen in bloed of hersenvocht om op die manier een diagnose te stellen. In verreweg de meeste gevallen kan de diagnose echter alleen gesteld worden door het tumorweefsel zelf te onderzoeken. Hiervoor is een operatie nodig.
 
 
 
 Ponsglioom
Kwaadaardige astrocytomen komen bij kinderen vooral voor in de pons, een onderdeel
van de hersenstam. De diagnose kan op grond van de MRI veelal gesteld worden. Weefseldiagnose is meestal niet nodig en het nemen van een biopsie in dit gebied is niet zonder risico. De meeste kinderen met deze ziekte zullen komen te overlijden. Radiotherapie en in een latere fase chemotherapie worden wel gegeven. Dit heeft dikwijls een (tijdelijk) effect op de tumor, met een gunstig effect op de klachten.
 
Lees meer...   (2 reacties)
DE MRI, Wat is het?
De afkorting MRI staat voor Magnetic Resonance Imaging, Magnetische Resonantie Beeldvorming
Met behulp van een grote sterke magneet en radiogolven worden bepaalde signalen in het lichaam opgewekt, die door een antenne worden opgevangen (Er wordt dus geen röntgenstraling gebruikt).
Een computer verwerkt de signalen tot een afbeelding die op een beeldscherm bekeken kan worden. Met deze techniek kunnen makkelijk doorsneden van het lichaam of bepaalde organen worden gemaakt alsof er plakjes van zijn gesneden. De afbeeldingen kunnen ook afgedrukt worden. Het beeldscherm en de computer bevinden zich in een ruimte naast de onderzoeksruimte. Van hieruit wordt het scanapparaat bediend.
Bijwerkingen en risico's
In het algemeen heeft een MRI-scan geen bijwerkingen maar er zijn wel bepaalde risico's voor sommige mensen. Er kan geen MRI worden gedaan als zich in of op het lichaam kleine metaaldeeltjes bevinden, zoals een metaaldeeltje in het oog; implantaten in de oren en metalen vaatclips in het hoofd. Ook bij geïmplanteerde elektronische apparatuur, zoals een pacemaker of een onderhuids insulinepompje en bij bepaalde hartkleppen is het niet mogelijk om een MRI-scan te ondergaan.
Ook worden MRI-scans niet gedaan tijdens de eerste 12 weken van de zwangerschap.
Andere metalen voorwerpen, zoals een piercing, kunnen gevaarlijk zijn of de apparatuur beschadigen. Orthopedische prothesen, schroeven of platen storen de apparatuur, waardoor de beelden minder duidelijk worden, vooral als deze materialen dichtbij het te onderzoeken lichaamsdeel zitten.
Sommige mensen ervaren het als onprettig om voor de duur van het onderzoek (6 tot 45 minuten) stil op hun rug te moeten liggen. Als u denkt dat dit voor u problemen oplevert (bijvoorbeeld pijnklachten), dan kunt u dat van tevoren aangeven. Om ervoor te zorgen dat u geen hinder ondervindt van het geluid dat de scanner maakt kunt u uw eigen muziek meenemen. Tijdens het onderzoek heeft u via een intercom contact met de laborant en kunt u het onderzoek stoppen als u dat wenst.
Sommige mensen vinden het vervelend om in een tunnel te moeten liggen. Er bestaan ook MRI-scanners zonder tunnel.
Contrastmiddel bij MRI-onderzoek
Soms is het nodig om het contrastmiddel gadolineum in te spuiten via een bloedvat in de arm. Dit contrastmiddel maakt bepaalde weefsels beter zichtbaar. Soms wordt pas tijdens het onderzoek duidelijk dat het nodig is om contrastmiddel te gebruiken.
Gadolineum bevat geen jodium en geeft géén warmtegevoel zoals sommige röntgencontrastmiddelen. In zeldzame gevallen ontstaan door gadolineum onschuldige bijwerkingen zoals waterige ontlasting, darmkrampen, misselijkheid en braken. Er zijn medicijnen die deze bijwerkingen ongedaan kunnen maken.
Voorbereiding
Voor het onderzoek kan men meestal gewoon eten en drinken. Het is verstandig om dit na te vragen.
Er mogen geen metalen voorwerpen worden meegenomen in de onderzoekkamer. Het is handig om zoveel mogelijk spullen thuis te laten. Denk bijvoorbeeld aan: Haarspelden, Pennen / Potloden, Metalen ritssluiting / knopen, Metalen beugels in beha, Riem, Veiligheidsspelden, Munten en Sieraden.
De volgende eigendommen mogen ook niet mee in de scanruimte: Bril, Gebitsprothese, Hoorapparaat, Schoenen, Horloge, Alle kaartjes met een magneetstrip / pinpas /parkeerkaart ed., Portemonnee, Sleutels.
Wanneer het onderzoek in het hoofd- of halsgebied plaatsvindt, is het belangrijk geen make-up en/of haarlak te gebruiken. Hierin kunnen namelijk stoffen verwerkt zijn, die van invloed kunnen zijn op het magneetveld.
De gang van zaken tijdens het onderzoek
Tijdens het onderzoek is het belangrijk zo stil mogelijk te liggen en zoveel mogelijk te ontspannen. Het enige dat men van het onderzoek merkt is een luid getik op het moment dat de opnamen worden gemaakt (er is meestal de mogelijkheid om een gehoorbeschermer te dragen).
Tijdens het onderzoek kijkt een laborant mee en houdt contact via een intercom. Als er iets is kan men de laborant ook waarschuwen door op een knopje te drukken.
Afhankelijk van de hoeveelheid informatie die de specialist wil hebben, zal het totale onderzoek ongeveer een half uur tot één uur duren.
Na het onderzoek
Van het onderzoek ondervindt men na afloop geen hinder. Ook kan men na het onderzoek weer gewoon eten en drinken, tenzij hierover andere afspraken zijn gemaakt.
Indien er een contrastmiddel is ingespoten, wordt geadviseerd om na het onderzoek een paar glazen water extra te drinken.
De uitslag
De uitslag van het onderzoek krijgt men nooit direct te horen, maar altijd van de arts die het onderzoek heeft aangevraagd. Omdat een MRI-onderzoek zo'n 100 tot 150 beelden oplevert, worden die eerst door de radiologen beoordeeld. Vervolgens worden de resultaten naar de aanvragende arts gestuurd. De uitslag is ongeveer een week na het onderzoek bekend. De specialist die het onderzoek heeft aangevraagd, zal de uitslag daarna bespreken.
 


Lees meer...
CT-Scan, Wat is het?
Een CT-Scan (scanner) werkt met Röntgenstralen. Zoals bij klassieke radiografie wordt de patiënt doorlicht.Voor gewone röntgenopnamen wordt de patiënt doorlicht vanuit een vaste röntgenbuis. De overblijvende X-stralen belichten een film. In de CT-Scan worden de beelden echter gemaakt door een röngtenbuis die rond de patiënt draait. Ook wordt er geen rechtstreekse belichting van de film gemaakt, doch de overblijvende X-stralen worden opgevangen door een ring van detectoren. Deze sturen signalen naar een krachtige computer die hieruit een CT-beeld op een beeldscherm kan samenstellen. Nadien kan men eventueel afdrukken van deze beelden maken. De CT-scan heeft het voordeel dat niet alleen de beenderen doch ook de "weke weefsels" (spieren, organen) rechtstreeks zichtbaar worden gemaakt. 
Een ander belangrijk verschil is dat een röntgenopname eigenlijk een superpositie weergeeft van de verschillende organen. De CT-beelden tonen doorsneden van het lichaam zodat elk orgaan apart beter beoordeelbaar is.
Sinds mei 2001 beschikt de Dienst Medische Beeldvorming van het Elisabeth Ziekenhuis over een nieuwe Multi-Slice Spiraal CT-scan.

 

  • bij de vroegere CT-scans werd voor één beeld een rotatie van de buis uitgevoerd, waarna de buis moest terugkeren in de start positie (wegens de kabels). Vervolgens werd het tafelblad met de patiënt wat opschoven en het toestel was klaar voor het volgende beeld. Door telkenmale dit maneuver te herhalen bekwam men een reeks doorsneden van het lichaam. Afhankelijk van het onderzochte orgaan werden ongeveer 10 tot 40 sneden uitgevoerd, waarbij dit onderzoek enkele minuten tot een kwartier duurde.
  • bij een spiraal CT-scan zijn er geen stroomkabels meer tussen de draaiende buis en het toestel zelf: door gebruik van slip-ring technologie wordt de electrische stroom als de verkregen digitale beeldinformatie doorgestuurd langs glijdende contacten. Dit heeft als grote voordeel dat de buis kan blijven ronddraaien zonder telkenmale te moeten terugkeren naar de beginpositie. Een onderzoek wordt nu uitgevoerd in één glijdende beweging terwijl de buis blijft ronddraaien. De verkregen informatie heeft als het ware de vorm van een spiraal of een springveer. Door hieruit stukjes informatie te "knippen" via speciale logaritmen kunnen terug doorsneden van de patiënt worden afgebeeld.  
  • een gewone spiraal CT-scan heeft 1 ring van detectoren. Een multi-slice spiraal CT-scan heeft actueel 4 rijen detectoren. Dit heeft voor gevolg dat bij elke rotatie 4 maal meer informatie wordt verkregen: eenzelfde volume kan dus 4 maal sneller worden gescand of met veel dunnere sneden (meer detail) worden uitgevoerd
  • de combinatie van deze technieken is dus bijzonder voordelig:
  • een onderzoek kan veel sneller worden uitgevoerd dan vroeger: de longen of de buik kunnen bijvoorbeeld in 15 seconden (ipv 15 minuten) worden gescand wat voor de patiënt veel aangenamer is en ook een betere diagnostiek oplevert (vb. door betere kontrastaankleuring)
  • er kunnen veel meer beelden worden gemaakt: waar vroeger een buikonderzoek ongeveer 40 sneden telde, worden nu 80 - 150 sneden uitgevoerd (afhankelijk van het gewenste detail). Deze sneden kunnen worden gereconstrueerd om hieruit beelden in andere snedevlakken samen te stellen, of 3-dimensionele afbeeldingen te maken.
  • deze nieuwe technieken maken het ook mogelijk om virtuele-endoscopie uit te voeren (het van binnenuit bekijken van lichaamsholten op CT-beelden, alsook kwalitatieve vaatonderzoeken te verrichten (vb. halsvaten, nierarteries, ledematen).
  • met dit toestel verrichten we nu ook de pre-operatieve planning voor het plaatsen van heup-prothesen en rug-chirurgie. De verkregen beelden worden digitaal doorgestuurd naar een computer in de operatie-zaal. De chirurgische instrumenten zijn gekoppeld aan deze computer en de locatie van deze instrumenten wordt gelinked aan de beelden. Op deze wijze kan via  Computer-Assisted-Surgery een optimale plaatsing van de prothesen worden gegarandeerd.

     

Afhankelijk van de probleemstelling is het frequent nodig een kleurstof (contrastproduct) toe te dienen. Alle weke weefsel hebben immers ongeveer dezelfde densiteit (grijswaarde) zodat het zonder contrast moeilijk is aanliggende structuren of normale van abnormale weefsels te onderscheiden. Voor veel toepassingen wordt dus via een ader in de arm een contraststof ingespoten. In deze gevallen dient de patiënt 4 uur voor het onderzoek nuchter blijven (niet eten of drinken).

 

 

Lees meer...
Radiotherapie,
Voor de medische informatie over radiotherapie heb ik de volgende link gevonden. Dit is een folder van het KWF waar een  uitleg over radiotherapie in staat:
 
 
 
 
 
Mould Room,
Zoals in de folder te lezen was, moet er in sommige gevallen een gezichtsmasker gemaakt worden. Dit ge beurt in de Mould Room. De volgende links verwijzen naar informatie over het maken van een gezichtsmasker en naar de Mould Room:
 
 
 
In onderstaande link is te zien hoe een gezichtsmasker gemaakt wordt:
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl