justbesilly.punt.nl
GLANSLOOS ZIJN DE DAGEN
Met ogen open
Staar ik
In de spiegel van het verleden
Naar het troosteloze heden
Glansloos
Zijn de dagen nu jij er niet meer bent,
Alles heeft zijn kleur verloren,
Eenzaamheid trekt diepe sporen
In de kamer van mijn hart.
 
Doris Dorné
  
Lees meer...   (3 reacties)
2 september 2003, vervolg
Na een tijdje op de manege geweest te zijn, nam Sylvia afscheid van Sylvester. Ook de manier waarop zij dat deed is diep in mijn geheugen geprent. Ze trok een aantal haren uit Sylvester zijn manen, knuffelde intens met hem en met tranen in haar ogen ging ze weg. Die haren hield ze heel stevig vast in haar handen. Zo indrukwekkend: zo vol verdriet maar ook zo vol liefde naar haar paardje toe.... en Sylvester was nu bij haar. En dat gevoel...dat gevoel van veiligheid: haar dieren en haar mensen om haar heen, dat was zo ongelooflijk belangrijk voor haar.
We reden stil naar huis en daar was mijn zus. Zij was er om Alex op te vangen. Onze blikken vonden elkaar.....praten lukte niet maar iets zeggen was niet nodig, want ons verdriet was zo goed te lezen op ons gezicht. 
Het is een enorme chaos in je hoofd, maar wat bij mij vooral door mijn hoofd spookte was je zorg om Sylvia. Vragen als: wat gaat er wel  niet in door haar koppie heen, hoe kan ik haar helpen, hoe kan ik er voor haar zijn, wil ze praten of juist niet, wil ze geknuffeld worden of juist even niet.....en de twijfel speelt op: kan ik dit allemaal wel etc. etc.
Sylvia ging naar boven met de haren van Sylvester. Ze wilde even alleen zijn, zei ze.
Wij belandden in het circus van de telefoon.....iets wat moeilijk was, maar ook troost bood. Heel dubbel allemaal, ik was zo in de war....wat moesten we nu......
Eigenlijk wilden we niks.... rust..... na kunnen denken.... en er vooral voor Sylvia zijn....ons zelf moed in praten en ga zo maar door....
Maar familieleden en goede vrienden moesten geinformeerd worden. Dit was heel moeilijk, want je hoofd doet het niet goed op zo'n moment.....We gingen ons eerst richten op de bestralingen die gingen komen. Sylvia moest 33 keer bestraald gaan worden, elke dag naar het ziekenhuis, behalve in het weekend. De volgende dag moesten we naar een radioloog voor uitleg. Onze informatie naar de buitenwereld was hier op gericht.
Sylvia wilde diezelfde avond ook nog naar het zwembad. Zij deed fanatiek aan waterpolo en ze wilde daar gewoon naar toe.... ik ga het zelf vertellen zei ze. Het was een enorm ontroerend bezoek....met tranen in mijn ogen denk ik terug aan het moment waarop zij op de duikplank zat met allemaal jongere meisjes en jongens om haar heen. Zij hielp in een trainingsuur de kleintjes training geven. Op dappere en heldere wijze gaf mijn meisje daar zomaar uitleg over haar ziekte en dat ze voorlopig niet meer kon komen helpen. Zo open, zo eerlijk en zo helder....enorm trots was ik op haar en keek met een enorme bewondering en ontzettend veel verdriet toe.....Dat ze dat zo deed terwijl ze het zelf nog maar zo kort wist en haar veiligheid haar helemaal was afgenomen. Haar voorbeeld gaf mij de kracht om er vanaf dat moment altijd er voor haar te zijn, ik zou het aan kunnen......
Diezelfde avond kwam haar eerste breekpunt. Eenmaal thuis op de bank ging ze huilen....vragen als "waarom" en "wat nu" kwamen er uit....wat zo treffend bij mijn binnenkwam was haar ontredderde vraag hardop naar zichzelf: "waarom ik"....en gelijk daarna trok ze hardop de stellende conclusie: " maar een ander kan ook niet ". Zo ongelooflijk dat ze dat al op dat moment kon......Ze nam ook snel de houding aan: " we gaan er voor....we doen alles wat we kunnen". En knuffelen mocht ik haar.... heel dicht tegen elkaar hebben we de rest van de avond doorgebracht.
Ze sliep die nacht weer bij ons op de kamer....geslapen heb ik niet....want .de volgende dag moesten we weer naar het ziekenhuis. We waren beland in de malle mallemolen van het medische circuit......ons leven zou er nooit meer hetzelfde uit komen te zien......onze wereld was volledig ingestort. 
Lees meer...   (1 reactie)
2
2006-04-30 22:23:14
ik blijf stil van jullie prachtige woorden voor jullie meisje!
Elja
 
006-04-26 21:15:47  Lyan
Afscheid nemen bestaat niet.
 
Afscheid nemen bestaat niet.
Ik ga wel weg maar verlaat je niet
Maar lief je moet me geloven al doet het pijn
 
Ik wil dat je me loslaat
En dat je morgen weer verdergaat
Maar als jeeenzaam of bang bent,
zal ik er zijn
 
Refrein:
 
Kom als de wind en voel je regen
Volg wat je doet als licht van de maandag
Zoek me in alles en je komt me tegen
Fluister mijn naam en ik kom er aan
 
Chorus:
 
Zie wat onzichtbaar is
Wat je gelooft is waar
Open je ogen maar,
En dan zal ik bij je zijn
Alles wat jij moet doen
Is mij op mijn woord geloven
Afscheid nemen bestaat niet
 
Refrein:
 
Kom als de wind en voel je regen
Volg wat je doet als licht van de maandag
Zoek me in alles en je komt me tegen
Fluister mijn naam en ik kom er aan
 
Chorus:
 
Kijk in de lucht
Kijk naar de zee
Waar je ook zult lopen
Ja ik loop met je mee
Iedere stap en ieder moment
Waar je dan ook bent
Wat je ook doet
Waar je ook gaat
Wanneer je me nodig hebt
Fluister mijn naam
En ik kom er aan
                                                                  Afscheid nemen bestaat niet
 
Lyan
 
 
 
2006-04-19 11:44:22
Ja dat was wat opviel: Syl, zo sterk. We hadden samen tranenen hielden elkaar vast. We konden niets zeggen alleen maar kijken. Nooit zal ik dat vergeten. saskia
 
 
2006-04-18 21:25:11
lieve syl, ik weet dat je er niet meer bent maar je hebt voor altijd een plekje in mijn hart. ik kan niet meer met je praten of gek doen op de manege, maar wel denken aan alle leuke herinneringen. ik vind het zo fijn om steeds weer even op deze site te kijken,waar iedereen hetzelfde voelt:) ik hou van je lieve meid en ik zal je echt nooit vergeten. Xxx Anne
 
 
2006-04-18 20:27:23
lieve Ingrid en Ruud.. hij blijft iedere keer dat ik kijk mooier worden. wat ontzettend knap!
elja
 
 
2006-04-11 14:27:30
Dit bericht is geplaatst bij het gedicht " Dear Sylvia"
Dit schreef ik voor je syl, in de eerste dagen na je overlijden. En las het voor op de herdenking en je begravenis. Wat was dat moeilijk..Lyan
 
 
 
2006-04-09 15:52:12
Een hele mooie site, allemaal herrineringen komen omhoog. Ik zal je nooit vergeten Sylvia de gezelligheid die je meebracht. Ik denk nog heel vaak aan je.. Ik mis je<3,   Liefs Eva 
 
 
 
2006-04-07 11:26:28
Echt een mooie site. Sylvia zit al zal altyd in ons (in ieder geval mijn) hart blijven. Ze was altijd zo sterk hoe ze met de ziekte omging. Ik heb en had echt respect voor haar! Lieve syl, ik mis je. xx renske
 
 
 
2006-04-06 22:06:59
Een hele mooie site, een heel echt en mooi gedicht... Sylvia, je was altijd gewoon zo vrolijk en gezellig, je maakte echt sfeer en was gewoon super aardig. Op kamp zorgde je gewoon voor gezelligheid. Ben blij met de site..   groetjes ester
 
 
 
2006-04-05 21:13:09
lieve sylvia, je bent een plekje in me hart daar zal je nooit meer uit gaän! Op de waterpolo missen we je allemaal erg je gezelligheid en je sportiviteit je bent zo lang doorgegaan ik heb je altijd bewonderd hoe je dat gedaan hebt! Ik denk nog heel veel aan je! en ga vaak langs op het ijsselhof Zodat ik je toch een beetje kan laten voelen dat ik nog steeds van je hou en dat blijf altijd zoo!!
ik mis je heel veel liefs van Kelly Melkert
 
 
 
2006-04-05 20:23:27
Wat een geweldige website, de tranen weer in mijn ogen. Ik vind het dapper en mooi van jullie alles zo open te laten zien. Elke dag zal moeilijk zijn, daarin wil ik jullie heel veel sterkte wensen. Vaak moet ik aan Syl denken, er hoeft maar iets heel kleins te gebeuren en er komt een herinnering boven. Succes met het maken van deze prachtige site!
Suzanne
 
 
 
2006-04-05 12:05:51
niemand zal jou ooit vergeten,
zelfs niet diegene die jou nooit goed hebben gekend..
je zat bij mij op school..
je zat meestal tegenover mij in de pauzes...
ik heb je nooit echt goed gekend...
maar op de dag dat ik hoorde van wat jou is overkomen..
ben ik diep gaan nadenken..geschokt natuurlijk...
het kan iedereen overkomen..en de dood?...iedereen komt hem tegen..
het gaat natuurlijk niet altijd op de manier die jij wilt.
 
Treur niet om je geliefde,
maar weet dat ze nog bestaat.
Ze bestaat nog in je hart
En weet dat ze daar nooit meer weggaat.
Want eens zie je ze terug.
Die dag komt ooit een keer,
want sterven doet iedereen
elke dag een beetje meer .
liefss imane
 
 
 
2006-04-05 02:24:48
Mooi gedicht lieverd.... er staat alles in...   kussssss Ankie
 
 
 
2006-04-04 22:05:31
NOOIT MEER ZAL IK DEZE MOOIE MEID VERGETEN!!
Paulien 
 
 
2006-04-04 17:21:20
heeey .......................
ik kreeg deze site doorgestuurt van een vriend van mij
maar het is heel paken mijn broer is er ook aan overleden een hersentumor hij was 19......
ik weet hoeveel verdriet dat geeft
hij is in september overleden ik ben inmidels 16 geworden maar vooral op mijn verjaardag mis ik hem gewoon heel erg net als momenten dat ik hem gewoon nodig heb als grote broer
ik vind het heel erg voor julllie vooral voor haar ouders
het moet enorme pijn doen je kind te zien sterven zonder wat te kunnen doen wij hadde één troost mijn broer geloofde in god hij is nu in de hemel en daar heeft hij geen pijn meer. net als jullie dochter :)
veel heeeeeel veel sterkte ik denk aan jullie
natasja
 
 
 
2006-04-04 17:14:46
hooooii allemaal,
Ik vind t heel leuk dat er een site is gekomen!
Kunnen we tog allemaal fijne herrinneringen ophalen..
Verder wens ik de familie heel veel sterktee..
Ik vind het goed dat jullie tog een site hebben gemaakt:)
Xxxxxxxx Anouk.
 
 
2006-04-03 10:48:17
Lieve Ingrid, Ruud, Alex en *Sylvia Wat een prachtig gedicht. Daarin staat alles. Ik ben sinds het begin van deze weblog op zoek naar woorden. Woorden die verwoorden hoe verbonden ik me nog voel met Sylvia.   Ik geloof dat ik nu iets heb gevonden.
"Als ik s'avonds naar de sterren kijk, knipoogt er altijd eentje terug"  
Liefs van Lenie
 
 
 
2006-04-01 23:14:42
hoi ingrid ik vind het egt heel knap van je dat je dit kan. Je schreef over 2 september dat jullie naar Sylvester waren geweest ook nu merk je nog steeds aan hem dat hij veranderd is, en altijd als ik op de manege ben ga ik ff bij sylvester staan om aan syl te denke want hij begrijpt wat ik bedoel ik heb ook een gedicht voor syl gemaakt http://www.deviantart.com/view/30726073/
veel sterkte ook voor ruud, Alex, Rianne en verder familie liefs,
wendy
Lees meer...   (2 reacties)
Radiotherapie,
Voor de medische informatie over radiotherapie heb ik de volgende link gevonden. Dit is een folder van het KWF waar een  uitleg over radiotherapie in staat:
 
 
 
 
 
Mould Room,
Zoals in de folder te lezen was, moet er in sommige gevallen een gezichtsmasker gemaakt worden. Dit ge beurt in de Mould Room. De volgende links verwijzen naar informatie over het maken van een gezichtsmasker en naar de Mould Room:
 
 
 
In onderstaande link is te zien hoe een gezichtsmasker gemaakt wordt:
 
Lees meer...
3 september 2003,
Na een onrustige nacht met vele vragen, spookbeelden, angsten en verdriet reisden we weer af naar het Sophia Ziekenhuis. Wat zou ons deze dag te wachten staan...........uitleg van de radioloog over bestralingen.
Alleen het woord ' bestralingen' al. Het bezorgde je enorme kippenvel en rillingen. Niet te bevatten, dat wat 3 dagen geleden ver van je bed was, nu plotseling zo eng dichtbij was. Nu moesten we praten met een radioloog, omdat onze dochter bestralingen ging krijgen...........kippenvel krijg ik weer bij het schrijven hiervan.
Het was niet te geloven...........het was niet te volgen...........het was een nachtmerrie...........
We moesten in het Erasmus zijn. Syl pakte me heel strak bij mijn arm en zo liepen we door die grote hal van het Erasmus naar de lift. We moesten naar beneden de kelder in. De afdeling radiologie voor de bestralingen was beneden in de kelder. In een klein wachtkamertje moesten we wachten. Met vele kriebels in onze buik probeerden we de stemming dragelijk te houden. Maar dat kostte ons moeite, heel veel moeite. Onze hoofden zaten  zo vol met verwarring...........en angst, vooral veel angst.
We werden binnen geroepen. Hadden we nog hoop gehad, dan werd deze hoop  weer volledig onderuit geschopt.....Het bizarre verhaal van de radioloog was:
Bestralen kon maar 1 keer. Dit werd dan een sessie van 33 maal bestralen. Er volgde een heel verhaal over slechte kegeltjes die omgegooid moesten worden en over goede kegeltjes die dan ook omvielen...en over het kunnen herstellen van de goede kegeltjes............en over het weer terugkomen van slechte kegeltjes.........al met al de bikkelharde onomkeerbare conclusie: 1 sessie van 33 x bestralen, daarna zouden de goede kegeltjes niet meer kunnen herstellen en waren hersenbeschadigingen het gevolg........... 
Zo onwaarschijnlijk, zo verwarrend, zo bizar maar o zo de realiteit. Je probeerde je er op alle manieren tegen te verzetten, hoewel je ergens wist  dat het de keiharde waarheid was.
De medici waren zo overtuigend en zo zonder twijfel in hun verhaal en uitleg. Eigenlijk wilde je heel kwaad op al die artsen worden, je wilde tegen ze schreeuwen:"Jullie kunnen toch altijd alles!!"  Er moest toch wel iets mogelijk zijn, maar door die ongelooflijk duidelijke houding maakten ze ons snel duidelijk dat er geen uitweg was...........
Wat voelden we ons onbeschrijflijk machteloos..........zo  machteloos............
Ook bij Syl proefde ik verwarde twijfel: "En als het dan weer terugkomt, wat dan, dan kunnen we toch weer gaan bestralen"  Ze gaf zelfs aan, dat al moesten ze haar hele leven blijven bestralen....dat kon toch ook?? Wat moet het een ongelooflijke boodschap voor haar geweest zijn, maar ze bleef zo sterk, zelfs haar twijfeling slikte ze in. Ook na het negatieve antwoord op haar vraag: "En wat dan"............Ja, dan was er nog een chemo, maar daar moest je niet te veel van verwachten.........Sylvia slikte wel, maar hield zich sterk........... zo van buiten dan. 
Wat kan je als moeder dan tegen je meisje zeggen...........niks , helemaal niks...........je kan haar niet beschermen, je kan die rottumor niet weghalen, je kan deze ellende niet van haar overnemen. Alles wat ik wilde, dat kon niet.......... de angst, de onmacht, het verdriet en de pijn groeide en groeide............Ik kon haar alleen maar vasthouden en er voor haar zijn.........
De radioloog had ook haast, enorme haast.....snelheid was duidelijk nodig....het bevestigde het verhaal over de kwaadaardigheid van de tumor. De volgende dag moesten we direct naar de afdeling waar een gezichtsmasker gemaakt moest worden. Eerst zou er een masker gemaakt worden in de Mould Room en vervolgens weer een scan waarbij de exacte plaats van bestralen werd bepaald en uitgetekend.  Dat moest snel zei de radioloog, hij had grote haast...dat was zijn boodschap: haast!!
Ontdaan en ontredderd zijn we richting huis gegaan. Hier belandden we terug in een wereld die totaal onveilig was geworden, waar je geen enkele grip meer op had .
Eenmaal thuis werd je geleefd door de telefoon en bezoek. Uitleggen, vertellen, maar vooral ook verhalen te horen krijgen met allerlei goedbedoelde adviezen. De chaos in je hoofd werd er groter en groter door. Tijd om iets te laten bezinken was er niet..........Wat we wilden was uiteraard Sylvia volledig bijstaan. We leerden snel dat we moesten uitkijken dat we ons niet gek lieten maken door de telefoon en alles wat daar omheen gebeurden. We gingen ons, indien nodig, op splitsen: Een van ons voor Syl, als zij dat wilde, en de ander voor eventueel bezoek of telefoon. Sylvia was het allerbelangrijkste.....Zij ging voor alles en zij gaf aan wat ze wilde........
Sylvia bleef bij ons op de kamer slapen. Dat gaf ze duidelijk aan, dus dat was geen probleem. En eerlijk gezegd vond ik het ook fijn haar zo dicht mogelijk bij me in de buurt te hebben........we gingen weer een nacht in met nog meer vragen, nog meer spookbeelden en nog veel meer angst.
 
 
 
Lees meer...
Dear Sylvia
 
-I want to know where you are-
Are you up there?
In what they call Heaven?
Or
A star  *
 Shining
 Or are you down?
On the ground 
 A flower
-I have so many memories of the last years.-
How we became friends.
What we did together.
Shopping, watching movies,
Making fun at school.
Being at your birthday party in the 3th grade.
-Your 15th  Birthday-
I will Always remember how you came in
I heard the sound of your horn, saw the balloons.
But especially you
I saw your smile and your eyes
So happy
-Last years Camp-
It was great you were there too I remember all the funny things you did up there,
I begin to laugh again if I think of what you did in the toilets.
-Can you see me?-
If you can…
Then you’ll see me crying
But you will also see I smile at you now
Hoping you don’t have pain anymore
That you can live in peace right now
Forever
-Lovely Girl-
Why…
Why did you have to go?!
I’ll never forget you
With my memories and thoughts of you
You’ll always stay in my heart
-I Saw you on a Monday, laying in your bed.-
And from that moment I knew for sure that this is the best for you.
Are you coming around to see us sometimes? 
 
 Sleep Softly
From Lyan, with love.

  

  

  

Lees meer...   (1 reactie)
Hier wil ik een korte uitleg geven wat er in elke rubriek te vinden is:
 
Het gastenboek:
Ik zou het heel fijn vinden wanneer jullie berichtjes in het gastenboek plaatsen.
 
Rubriek Sylvia:
Hier komt in de toekomst het levensverhaal van Sylvia voordat ze ziek werd.
 
Rubriek Het verhaal:
Hier vertel ik ons intens verdrietige verhaal over Sylvia haar ziekte.
 
Rubriek Vrienden/Vriendinnen:
In deze rubriek kunnen vrienden en vriendinnen hun verhaal kwijt.
Hoe?  Maakt niet uit....Wat jij fijn vindt om met ons te delen.
 Een verhaal, een gedicht, een foto, een ervaring etc.etc.
Voor Sylvia was haar leven met vriendinnen en vrienden erg belangrijk.
 Wij vinden het erg fijn wanneer je daar iets over met ons wilt delen.
Wanneer je iets kwijt wilt over Sylvia, mail het dan naar: justbesjors@hotmail.com 
Ik zorg er voor dat het op de site komt
 
Map reacties:
In deze rubriek komen alle gekopieerde reacties.
Uit gesprekken met vriendinnen heb ik op kunnen maken ze het fijn vinden om alle reacties die geplaatst zijn later nog eens te kunnen lezen. Ik kopieer ze dus en plaats ze in deze rubriek zodat ze altijd te lezen blijven.
 
Gedichten:
In deze rubriek wil ik gedichten gaan plaatsen. Ben je ergens een mooi gedicht tegengekomen, mail me dit dan naar: justbesjors@hotmail.com . Ik plaats het in deze rubriek.
 
Medisch:
Sylvia heeft door haar ziekte veel onderzoeken meegemaakt. Ik probeer in deze rubriek artikelen te plaatsen, die medische informatie geven.
 
Index:
In deze rubriek dus een korte uitleg wat waar te vinden is. Verandert er iets zal ik dit ook in deze rubriek aangeven.
 
Links:
Bij de links zijn verwijzingen naar allerlei sites die veel informatie verschaffen of voor ons veel betekenen.
 
 
Ik hoop dat voor jullie de opzet en indeling zo duidelijk is.
Heb je vragen of suggesties......schroom niet en mail naar:
 
Tot zover heel erg bedankt voor alle ontzettend lieve ontroerende reacties, die ik gekregen heb deze site.
Ik ben er ontroerd en stil van.........en ze doen ons erg goed die lieve reacties.
 
Liefs Ingrid
 
Lees meer...

 

†..Sylvia..†
                                                                         
Je was zo'n bijzonder meisje
Je bleef lachen ondanks je ziekte
Je steunde de knkr bestrijding
Je hielp de gehandicapten kinderen

Je was zo bijzonder
Paarden waren je leven
Zo hielt je van alle dieren
Waterpolo was jouw sport

Je was zo bijzonder
Wilde behandeld worden als iedereen
Ondanks je vreselijke ziekte
Wilde genieten van je leven

Jij Syl, was een 2e son in deze wereld
Je stralen maakte iedereen blij
Zonder jou was het altijd anders
Veel minder lol, zonder jou erbij

Syl, Je zult altijd dat bijzondere meisje zijn
Die wij, je vrienden en familie niet zullen vergeten
Je zult altijd bij ons blijven in onze gedachtes
Je hebt een speciaal plekje in mijn hart gekregen

Dat jij nou net die tumor moest krijgen
Zo'n speciaal, lief, zorgzaam meisje zoals jij
Blijkbaar wilde god maar 1 zon
Omdat hij de wereld zo geschapen had

Ik zal je nooit vergeten lieve Sylvia
Ook voor mij stond je altijd klaar
 

 

 
Rust in vrede en laat je stralen over ons schijnen
 
 

  Rachelle Hoogstraten


Lees meer...
 
 
En toch telkens zullen we je weer tegenkomen
             Zeg nooit: "het is voorbij"
  slechts haar lichaam is van jullie afgenomen
      niet wie ze was, en ook niet wat ze zei.
              een mens is pas dood
       als er niemand nog aan haar denkt.
 
Veel liefs, Martine & George
Piercingstudio 4U
 
 
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl