15 december 2004, de begrafenis van Sylvia
Ik vind het moeilijk om over het definitieve afscheid te schrijven. Ik ben er meerdere keren voor gaan zitten, maar het is zo moeilijk dat dit dan ook vaak niet lukte. De pijn, het verdriet te beschrijven ...ik kan het niet in woorden uitdrukken
Het afscheid was bijzonder, groots, zoveel mensen, zoveel bloemen, zoveel stilte, zoveel liefde, zoveel warmte, zo Sylvia-waardig maar voor ons zo zwaar...Geen woorden welke mijn beleving omvatten, geen woorden die mijn emoties kunnen uitdrukken en geen woorden die mijn dank voor alles wat en iedereen die ons steunde kunnen beschrijven en vooral geen woorden voor mijn grenzeloze bewondering waarop Sylvia haar ziekte heeft gedragen.
De 13 maanden tijdens Sylvia's ziekte
de dagen na haar overlijden dat Syl nog onder ons was
en het definitieve afscheid
Zoveel emoties....
Mijn vertellen is nu zwijgen en bij haar in gedachten zijn
In ons leven blijf jij, lieve lieve Syllie, elke dag
Onze liefde is onsterfelijk.
Zo dapper
Zo vrolijk
Zo lief
kussss,
Mamma
.JPG)
.JPG)
.jpg)
